บทที่ 85 96.7%

ซูหมิงเจ๋อไม่เคยโทรมาตอนบ่ายสองโมง

เฉินฉี่รู้ตารางชีวิตของอีกฝ่ายทะลุปรุโปร่ง หกโมงเช้าถึงห้องแล็บ เที่ยงตรงกินข้าวกล่อง บ่ายโมงถึงหกโมงเย็นคือช่วงเวลาทำงานที่มีประสิทธิภาพสูงสุด หลังหนึ่งทุ่มค่อยเริ่มเคลียร์ข้อมูลและเขียนบันทึกการทดลอง ปกติเขาจะโทรมาหลังสามทุ่มเท่านั้น เวลาช่วงกลางวันมีค่าดั่งทอง จึงไม่เคยยอมเสียไปกับการพูดคุยไร้สาระ

พอหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบขึ้นมาในเวลาบ่ายสองโมงสามนาที มือที่จับเมาส์อยู่ของเฉินฉี่จึงชะงักไป

หน้าจอแสดงสายเรียกเข้า: ซูหมิงเจ๋อ

"อาจารย์ซูหรือครับ"

"ข้อมูลออกมาแล้ว"

"เป็นยังไงบ้างครับ"

"สามล็อต เซลล์แบบกระดุมร้อยห้าสิบก้อน ทดสอบวงรอบการทำงานเสร็จสิ้นทั้งหมดแล้ว"

ปลายสายเงียบไปอึดใจหนึ่ง

"อัตราการทำซ้ำของข้อมูลอยู่ที่ 96.7%"

ฝ่ามือของเฉินฉี่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขาปล่อยมือจากเมาส์ เปลี่ยนมาถือโทรศัพท์อีกข้างจนเคสเปียกชื้นไปด้วยคราบเหงื่อบางๆ

96.7%

ในแวดวงวิจัยวัสดุแบตเตอรี่โซเดียมไอออน อัตราการทำซ้ำของข้อมูลแตะถึง 60% ก็ถือว่ายอดเยี่ยมแล้ว หากแตะถึง 80% ก็อยู่ในระดับส่งตีพิมพ์ลงวารสารชั้นนำได้สบายๆ มาตรฐานที่ซูหมิงเจ๋อกำหนดไว้ในข้อเดิมพันก็คือ 80% เช่นกัน

96.7%

นี่ไม่ได้เรียกว่า "ดี" แต่เรียกว่า "บดขยี้"

"ความหนาแน่นของพลังงานล่ะครับ" น้ำเสียงของเขาราบเรียบเกินกว่าที่ตัวเองคิดไว้ แต่ลำคอกลับแห้งผากอย่างรุนแรง

"175 Wh/kg ค่าเฉลี่ยของทั้งสามล็อต ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน 2.8%"

175

ปัจจุบันแบตเตอรี่ลิเธียมไอเอิร์นฟอสเฟตที่เป็นกระแสหลักในตลาด มีความหนาแน่นพลังงานอยู่ที่ราว 160 ส่วนตัวเลขเปิดเผยที่ดีที่สุดในวงการแบตเตอรี่โซเดียมไอออนอยู่ที่ 155

175

แล้วเรื่องต้นทุนล่ะ ปริมาณสำรองของโซเดียมมีมากกว่าลิเธียมถึงหนึ่งพันเท่า ราคาวัตถุดิบยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของแบตเตอรี่ลิเธียมด้วยซ้ำ

ต้นทุนเหลือแค่หนึ่งในสาม แต่ความหนาแน่นของพลังงานกลับแซงหน้า

มีเสียงแผ่วเบาดังแว่วมาจากปลายสาย

คล้ายเสียงสูดหายใจเข้าลึกๆ แต่ก็เหมือนกำลังกลืนก้อนสะอื้นบางอย่างลงคอ

ซูหมิงเจ๋อกระแอมเบาๆ เพื่อปรับเสียง

"ผมทุ่มเททำมันมาสิบสองปี" เสียงของเขาเบาหวิว เบาจนเฉินฉี่ต้องแนบโทรศัพท์ชิดติดหูถึงจะได้ยินชัด "ตั้งแต่เริ่มเรียนปริญญาเอกจนถึงตอนนี้ สิบสองปี ระหว่างทางแล็บต้องหยุดชะงักไปสองปี แผนงานถูกคนขโมย งบวิจัยถูกตัด เสนอโครงการไปหกบริษัทไม่มีใครสนใจ โพสต์ลงเว็บบอร์ดมีคนเปิดดูแค่สี่สิบเจ็ดวิว"

"อาจารย์ซูครับ"

"อืม"

"วางมาตรการรักษาความลับไว้หรือยังครับ"

"จัดการเรียบร้อยแล้ว กระบวนการผลิตขั้นวิกฤตผมแยกออกเป็นสามส่วน ให้เฉินอวี่รับผิดชอบส่วนหน้าเรื่องการสังเคราะห์ ส่วนนักวิจัยเข้าใหม่สองคน คนหนึ่งทำส่วนกลางเรื่องการเผาแคลไซน์ อีกคนทำส่วนท้ายเรื่องสารละลายอิเล็กโทรไลต์ ต่างคนต่างรับผิดชอบคนละส่วน ไม่มีใครรู้สูตรทั้งหมดเลย"

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง

"มีแค่ผมกับคุณเท่านั้นที่รู้ข้อมูลทั้งหมด"

เฉินฉี่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้

คนคนนี้ระแวดระวังและรอบคอบตั้งแต่ต้นจนจบจริงๆ

"สายการผลิตระดับไพลอตแพลนต์" เฉินฉี่เอ่ยขึ้น "คืนนี้คุณช่วยสรุปรายการอุปกรณ์สำหรับสายการผลิตระดับทดลองผลิตส่งมาให้ผมทีนะครับ"

"กำลังเขียนอยู่พอดี"

"ส่งให้ได้ตอนไหนครับ"

"ก่อนห้าทุ่มคืนนี้"

"เร็วขนาดนั้นเลยหรือครับ"

"รายการนี้มันอยู่ในหัวของผมมาสามปีเต็มแล้ว" น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่ง ราวกับกำลังเล่าเรื่องธรรมดาที่ไม่สลักสำคัญอะไร "ผมแค่ไม่เคยมีโอกาสได้พิมพ์มันออกมาเลยสักครั้ง"

เฉินฉี่ไม่ได้พูดอะไรอีก

สิ่งที่พวกเขาสะสมไว้แต่ไร้โอกาสได้แสดงออกมามันมีมากมายเหลือเกิน ไม่ใช่แค่ซูหมิงเจ๋อคนเดียว และไม่ใช่แค่เขาคนเดียวเช่นกัน

หลังวางสาย

เฉินฉี่นั่งนิ่งอยู่ในห้องทำงาน หน้าจอคอมพิวเตอร์ทั้งสามจอสว่างโร่ แต่เขาไม่ได้มองมันเลยแม้แต่จอเดียว

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วส่งข้อความวีแชตหาหลินหว่านถัง

"สำเร็จแล้วนะ 96.7% 175 Wh/kg"

อีกฝ่ายใช้เวลาราวสิบวินาทีกว่าจะตอบกลับมา

"อืม สู้ๆ นะคะ"

สั้นๆ แค่สามคำ

เขานั่งจ้องตัวอักษรสามคำนั้นอยู่นาน

ก่อนจะกดล็อกหน้าจอ

พลิกเปิดสมุดบันทึกหน้าใหม่

จรดปากกาเขียนลงไปหนึ่งบรรทัด: ล็อตที่สาม 96.7% 175 Wh/kg ทิศทางถูกต้อง ได้รับการยืนยันอย่างสมบูรณ์

บรรทัดถัดมา: สายการผลิตระดับทดลองผลิต คืนนี้รับรายการอุปกรณ์ พรุ่งนี้ลุยงานทันที

สายลมเริ่มพัดผ่านผิวน้ำ ผนังกระจกของตึกระฟ้าไกลลิบสะท้อนแสงอาทิตย์อัสดง ดูราวกับกล่องสี่เหลี่ยมขอบทองคำเรียงรายเป็นทิวแถว

โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่นครืดขึ้นมาอีกรอบ

จ้าวเป่ย

"เหล่าเฉิน! อาจารย์ซูโทรมาบอกฉันแล้ว! บอกว่าข้อมูลผ่านฉลุยหมดเลย! 96.7%! แกเข้าใจความหมายของตัวเลข 96.7% ไหมเนี่ย?!"

"แถมต้นพลูด่างของฉันก็แตกใบใหม่วันนี้อีกใบด้วย! ใบที่สิบห้าพอดี! วันเดียวกับที่ผลการทดสอบออกเป๊ะ! แกว่ามันโคตรจะบังเอิญเลยไหมล่ะ?!"

เรื่องพลูด่างอีกตามเคย

เขาไม่ได้ตอบกลับ

ทำเพียงกดล็อกหน้าจอ

ทอดสายตามองผืนน้ำในแม่น้ำ

สายลมพัดเส้นผมของเขาจนยุ่งเหยิง

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ความเย็นเฉียบแล่นผ่านลำคอลงสู่ก้นบึ้งของปอด

โทรศัพท์สั่นเตือนอีกครั้งตอนห้าทุ่มสองนาที

อีเมลจากซูหมิงเจ๋อ เป็นรายการอุปกรณ์สำหรับสายการผลิตระดับทดลองผลิต

ไฟล์ PDF ความยาวสี่หน้า

เขาเปิดดูตรงยอดรวมแวบหนึ่ง