บทที่ 105 ทะเลสาบฟ้าคราม

หนึ่งชั่วยามให้หลัง

บนลานเบื้องหน้าตำหนักกิจการรวม เรือบินเรียวยาวสามสี่จั้งลำหนึ่ง ทะยานขึ้นฟ้า มุ่งสู่ที่ไกลตรง ๆ

บนเรือยืนด้วยคนสิบกว่าคน ผู้นำคือเฒ่าชรารูปร่างผ่ายผอมเหลือกระดูก ที่หัวเรือ ยืนนิ่งไม่ขยับ ทอดสายตามองไปยังที่ไกล

ข้างหลังเขา มีศิษย์สายในสี่คน และศิษย์สายนอกแปดเก้าคน

หวังอวี่ก็เป็นหนึ่งในนั้น พิงอยู่ข้างเรือบิน พินิจคนอื่นอย่างไม่แสดงท่าที