บทที่ 115 ธงพลิ้วมารยินกระดูกขาว

สมุดเล่มนี้ที่แท้คือบันทึกตีศัสตราเวทที่อาจารย์ตีศัสตราเวทมารวิถีเขียน ในนั้นบันทึกวิธีตีหุ่นเชิดและศัสตราเวทที่พบเห็นได้ทั่วไปของสำนักวิญญาณทมิฬ สองชนิด คือ "มารคนกระดูกขาว" และ "ธงวิญญาณยิน" อีกทั้งยังบันทึกวิธีตีศัสตราเวท "ธงพลิ้วมารยินกระดูกขาว" อีกหนึ่งชนิด

สองชนิดแรกก็พอเข้าใจ ศิษย์สำนักวิญญาณทมิฬแทบทุกคนตีได้ ส่วนธงพลิ้วมารยินกระดูกขาวสุดท้าย เป็นการรวมมารคนกระดูกขาวและธงวิญญาณยินเป็นหนึ่ง ถึงจะตีเป็นศัสตราเวทขั้นสูงได้

ตามที่สมุดบอก มารคนกระดูกขาวช่วงต้นที่บ่มเพาะยิ่งแกร่ง อานุภาพธงวิญญาณยินก็ยิ่งมาก ธงพลิ้วมารยินกระดูกขาวที่ผสมตีก็ยิ่งขั้นสูง ตีให้ขึ้นสองขั้น กระทั่งสามขั้นโดยตรง ก็ไม่ใช่เป็นไปไม่ได้

ศัสตราเวทสามขั้น เป็นศัสตราเวทขั้นสูงที่ปรมาจารย์เฒ่าผลึกทองเท่านั้นที่ครอบครองได้ ศัสตราเวทถึงสามขั้น ค่อยขนาดเล็กใหญ่ตามใจ จากของจริงสู่ของพร่าเลือน ให้นักบำเพ็ญเก็บในทะเลญาณรู้บ่มเพาะ จึงเกิดวิญญาณได้ แปรเป็นเครื่องวิเศษในตำนาน

เครื่องวิเศษเทียบกับศัสตราเวทระดับเดียวกัน อานุภาพต่างกันสิ้นเชิงอีก