บทที่ 129 อานุภาพลมเพลิง

บุรุษทั้งตัวประดับด้วยอัญมณีเปล่งประกาย ไม่พูดมากยกมือเดียว ยันต์ในมือ แปรเป็นวิชาเวทลูกไฟ แท่งน้ำแข็ง ใบมีดลม เป็นต้น ยิงออกต่อเนื่อง

บุรุษเสื้อขาดวิ่นกลับแค่จีบเคล็ดนิ้วมือเดียว ปากท่องคาถา ตามด้วยเบื้องหน้าดัง "ตูม ๆ" ใหญ่ บนพื้นแสงสีเหลืองวาบไหว ก็ผุดกำแพงดินหนาขึ้นจากพื้นหนึ่งกำแพง

วิชาเวทตกบนกำแพงดิน ระเบิดออกเป็นเสียงต่าง ๆ ในพริบตาทุบกำแพงดินแหลกเป็นผง แต่พอฝุ่นดินหาย บุรุษเสื้อขาดวิ่นที่เดิมยืนตรงนั้น หายไปไร้ร่องรอย

บุรุษประดับอัญมณีเห็นดังนั้น ฮึ่มหนึ่งเสียง มือเดียวพลิก ในมือผุดยันต์สีครามแผ่นหนึ่ง เหวี่ยงขึ้นฟ้าสูง ทันใดแสงครามกลุ่มหนึ่งระเบิดออก คลื่นพลังเวทคลื่นหนึ่งสาดออก ครอบลานประลองทั้งหมด

"ผลุ" หนึ่งเสียง