บทที่ 164 วิชาดึงเลือด

"พวกเจ้าตื่นตระหนกอะไร ปรมาจารย์อาวุโสเหวยไม่ใช่มีลูกหลานแค่ศิษย์น้องเหวยคนเดียว เพียงแต่ศิษย์น้องเหวยเชาว์ดีไม่เลว ถูกท่านปรมาจารย์อาวุโสเอาใจใส่มากกว่าเท่านั้น และเรื่องนี้อาจไม่ใช่ไม่มีวิธีแก้อื่น" นักศึกษาวัยสามสิบกว่า จู่ ๆ ก็ตวาดศิษย์ร่วมสำนักมารราชาข้าง ๆ

"ศิษย์พี่จ้าว วิธีแก้ที่ท่านพูดถึงคือ……" พอได้ยินคำนี้ คนอื่นต่างมองมาอย่างดีใจ มีคนอดถาม

"นี่ยังต้องพูด แน่นอนคือหาคนชั่วที่สังหารศิษย์น้องเหวย"

"ถึงศิษย์น้องเหวยจะเจอภัย แต่หากเอาหัวคนชั่วไปพบท่านปรมาจารย์อาวุโสได้ พวกเราต่อให้มีความผิด ก็ทำให้ความโกรธของท่านปรมาจารย์อาวุโสลดกว่าครึ่ง รักษาชีวิตไว้ได้ไม่มีปัญหา"

"ดังนั้นตอนนี้ไม่ใช่เวลาบ่น มีเวลานี้ สู้รีบไปหาร่องรอยที่คนชั่วทิ้งไว้ใกล้ ๆ ดีที่สุดยืนยันฐานะได้ แล้วดูว่าหนีไปทางไหน จะดีกว่า" ศิษย์พี่จ้าวสายตากวาดหลายคนข้าง ๆ พูดเย็นชา