บทที่ 168 หน้ากาก

นับแต่ใช้ยันต์ชำระล้างเข้าขั้น หวังอวี่ชะล้างลมหายใจบนตัวให้สะอาดหมดแล้ว ในการเดินทางต่อ ก็ไม่ถูกฝูงหมาป่าตามหาเจอ บางครั้งเจอหมาป่าปีศาจที่อยู่เดี่ยว ๆ ก็หลบจากไกล ๆ ทันที

แต่ในการกระโดดบนต้นไม้ใหญ่ทีละต้น ในมือเขากำลังจัดการกับหน้ากากสีขาวเทาที่เต็มไปด้วยลายดอกประหลาดสีดำ และพยายามอัดพลังเวทเข้าไปเล็กน้อย

หน้ากากที่แข็งกระด้างเดิม หลังอัดพลังเวท กลายเป็นนุ่มเหลว ราวผิวหนัง บางผิดธรรมดา

ที่แปลกกว่าคือ ลายดอกสีดำบนหน้ากากเริ่มไหลไปมาไม่หยุด เสกเป็นใบหน้าคนหลากหลายไม่ขาด มีแก่มีเด็ก มีชายมีหญิง แต่ทุกใบหน้าพร่าเลือนไม่ชัด วาบหนึ่งครั้ง ก็แปรเป็นใบหน้าคนอื่น

หวังอวี่ยังไม่ทันคิดว่านี่คืออะไรกันแน่ หน้ากากในมือก็ "ปึง" หนึ่งเสียง แปรเป็นไอควันขาวเทาสายหนึ่งหายไป