บทที่ 172 เปลวมารท่วม

ในดงไม้ที่เป็นต้นเมเปิลใบแดงทั้งหมด

งูพิษหลากสีนับไม่ถ้วน ต่างคลั่งไหลใส่ศูนย์กลางของดงไม้

ที่นั่น นอนระเกะระกะด้วยศพศิษย์สำนักสี่ลักษณ์เจ็ดแปดร่างและสัตว์วิญญาณสิบกว่าตัว ทุกศพถูกงูพิษหลากชนิดพันไปทั้งตัว ผิวศพเหล่านี้ก็ถูกห่อหุ้มด้วยไอดำเข้มข้นเช่นกัน

กลางศพเหล่านี้ นั่งขัดสมาธิสตรีงามที่สวมเสื้อสีแดงเขียวหญิงหนึ่ง เบญจอวัยวะประณีต ผิวขาวราวหิมะ ผมยาวสยาย ที่เอวห้อยถุงหนังสีต่าง ๆ หลายใบ ในมือถือขลุ่ยหยกสีเขียวสดราวจะหยด วางที่ปากดูเหมือนจะเป่าบรรเลงอะไร เบื้องหน้ายังวางชามไม้ใหญ่สีเหลืองอ่อนใบหนึ่ง

ทั้งที่ขลุ่ยวาบลวดลายวิญญาณสีเหลืองเขียวเป็นครั้งคราว ก็ไม่มีเสียงดัง พร้อมกันงูพิษถี่ยิบหนาแน่น พ่นพิษหลากชนิดใส่ชามไม้เอง