บทที่ 186 ลิงเหยียบเขาและเสือดาวน้ำลึก

หวังอวี่ขณะสู้กับลิงยักษ์เบื้องหน้าอย่างดุเดือด ก็แอบมองสนามรบของศิษย์สืบทอดด้านบนเงียบ ๆ เห็นเยว่เหลิงซานถูกหุ่นเชิดรูปคนสองตัวลอบโจมตีสำเร็จ ศิษย์พี่เทียนก็ถูกฝั่งลัทธิมารล้อม ในใจคาดไม่ถึงมาก

หุ่นเชิดรูปคนสองตัวนั้น ตัวหนึ่งเกือบเหมือนตัวที่ลอบโจมตีเขาครั้งก่อนเปี๊ยบ

ลิงยักษ์เบื้องหน้านี้ ความแกร่งของร่างก็ใกล้เคียงเขาตอนเปิดวิชาลมหายใจ และดวงตาทั้งคู่คล่องแคล่ว ขนสีดำหยิกบนตัวเหนียวสุดผิดธรรมดา ก่อนหน้าต่อให้ใช้ดาบเพลิงครามฟันต่อเนื่องหลายครั้ง ก็ถูกขนหยิกดีดกลับตรง ๆ ทำลิงยักษ์บาดเจ็บไม่ได้แม้แต่นิด ไม่สู้การโจมตีด้วยกำปั้นที่ได้ผลกว่า

หวังอวี่กำลังครุ่นคิดว่าเจ้าของลิงยักษ์อยู่ที่ใด ตัวเองอย่าถูกเจ้าของลอบโจมตี ลิงยักษ์เบื้องหน้าหลังชนหมัดกับเขาแยกออก อ้าปากใหญ่ พูดภาษาคนหัวเราะดัง:

"ฮ่า ๆ ไม่เลย ไม่เลย ตั้งแต่ข้าฝึกวิชาลับเสื้อขนสำเร็จ เจ้าคือคู่ต่อสู้คนแรกที่สู้กับร่างหุ่นลิงเหยียบเขาของข้าได้ไม่แพ้ ดูฝีมือตีกายของเจ้า เกรงว่าจะห่างจากผู้แรงขั้นสองแค่ก้าวเดียวใช่ไหม"