บทที่ 192 ชัยชนะใหญ่

เกือบเวลาเดียวกัน ในไอควันชมพูอีกฝั่งก็ดังเสียงกระหึ่ม สตรีวังเริงรมย์ปากพ่นเลือดสดบินถอยหลังออก พัดหยกในมือเต็มไปด้วยรอยแตก

"เทียนจวินจื่อ"

สตรีนี้เดิมสีหน้าโหดร้ายเต็มหน้าตะโกน แต่สายตามองทิศหวังอวี่โดยไม่ตั้งใจหนึ่งแวบ เห็นศพชายหนุ่มเสื้อคลุมดำที่ตกลงพอดี ทันใดสีหน้าซีด รีบบีบยันต์สีเลือดในตัวแหลก

แสงเลือดม้วน สายรุ้งสีเลือดสายหนึ่งแหวกอากาศไป วาบหลายครั้ง ก็หายในขอบฟ้า ทิ้งแต่เสียง "ถอย" สองอักษรที่ส่งมา

ศิษย์ลัทธิมารที่ยังประลองรอบ ๆ เห็นศิษย์สืบทอดสองคนของฝั่งตัวเองพริบตาเดียวหนึ่งตายหนึ่งหนี ทันใดแตกฮือ บินมุดไปสี่ทิศแปดทิศพร้อมกัน