บทที่ 196 หงส์ตก

"ปรมาจารย์เฒ่าควันเลือดรึ เจ้าทำผิดเรื่องหนึ่ง ก็คือไม่ควรพูดถึงชื่อนี้ต่อหน้าข้า ข้าสาบาน ใครพูดถึงชื่อนี้ต่อหน้าข้า ข้าจะฆ่าทุกคน" เงาคนพร่าเลือนได้ยินแล้ว ร่างสั่นเล็กน้อย เสียงจู่ ๆ ก็เย็นยะเยือกพูด

"ใครพูดต่อหน้าเจ้า เจ้าก็ฆ่ารึ ถ้านักบำเพ็ญวางรากฐานและปรมาจารย์เฒ่าผลึกทองคนอื่นพูดต่อหน้าเจ้าล่ะ" หลินเสี่ยวเฟิ่งมองเงาคนพร่าเลือน หัวเราะเบา

"นักบำเพ็ญวางรากฐาน ต้องสู้รอบหนึ่งก่อน ค่อยรู้ว่าเป็นคู่ต่อสู้ไหม ปรมาจารย์เฒ่าผลึกทอง รอข้าผลึกทองแล้ว ก็จะฆ่าให้ได้" เงาคนพร่าเลือนเสียงตอบไม่ลังเล

"แค่นักบำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณ กล้าพูดคำเช่นนี้ออกมา หรือว่าเจ้าบ้าไปแล้ว" หลินเสี่ยวเฟิ่งที่ปกติก็ไม่กลัวฟ้าดิน ฟังคำนี้ ก็อดสีหน้าเปลี่ยน

"เหะ ๆ บ้ารึ ข้าบ้ามาตั้งแต่สิบปีก่อนแล้ว เรื่องนี้คนสำนักมารราชาใครไม่รู้"