บทที่ 200 ผลที่ได้

"กระหึ่ม ๆ"

ในกลางหุบเขา ครึ่งร่างกระดูกยักษ์ลอยขึ้นช้า ๆ ถึงมีแค่หัวเดียว พร้อมขาดสองเท้าและแขนข้างหนึ่ง แต่ร่างชำรุดยังให้ความรู้สึกกดทับน่ากลัวกับคน

"ร่างแปลงผีคนกระดูกขาวขั้นสามนี้ ในที่สุดเข้ามาได้ ถึงต้องทิ้งร่างกายและพลังกว่าครึ่ง แต่ก็ไม่นับว่ายุ่งเปล่า" หัวเดียวที่เหลือของผีคนกระดูกขาวชำรุด กวาดสายตามองศิษย์สำนักวิญญาณดำมากมายที่กราบบนพื้นแวบหนึ่ง ก็เปล่งเสียงแก่อู้ ๆ

"เป็นเหลนศิษย์ไร้ความสามารถ ไม่อาจใช้พลังผังให้ถึงที่สุด ทำให้ปรมาจารย์เฒ่าเสียร่างแปลงกายธรรม ขอปรมาจารย์เฒ่าอภัย" ชายวัยกลางคนที่ซมพื้นเดิม จังหวะนี้ฝืนคลานขึ้น คุกเข่าใส่ผีคนกระดูกขาวชำรุด ขอโทษต่อเนื่อง

"ฮึ่ม เป็นศิษย์สืบทอดสำนัก เรื่องเล็กก็ทำไม่ดี ก็ควรลงโทษจริง ถ้างั้นเอาเลือดสดส่วนหนึ่งของเจ้า ให้ข้าผู้นี้ฟื้นร่างกายของกายแปลงกระดูกขาวก่อน" ผีคนกระดูกขาวยักษ์ได้ยินแล้ว ฮึ่มหนึ่งเสียง ยกแขนกระดูกข้างเดียวที่เหลือ ชี้ใส่ชายวัยกลางคนหนึ่งครั้ง