บทที่ 208 ฆาตกรรมแฝงในวัดเก่า

"ไม่เลว ไม่เลว ศิษย์ฆาตซากหยินหยางในศิษย์สายในสำนักมารราชาก็มีที่ในสำนัก ไม่คิดว่าตายที่นี่ พวกเขาสองคนเกรงว่าก็ไม่คิดเช่นกัน เจ้าสองคนต่างเป็นคนตื่นสายเลือดทั้งคู่ และความสามารถพรสวรรค์ที่ตื่นยังพลังไม่น้อย ตายในมือพวกเจ้าไม่นับว่าผิดพลาด" เงาคนพร่าเลือนเปล่งเสียงหัวเราะแปลกต่ำ

"คุณ ข้าสองคนไปได้ไหม" ศิษย์พี่เมิ่งกอดศพสตรีในอ้อมอก ฝืนทนเจ็บปวดสุดในใจ พูดใส่เงาคนพร่าเลือนไร้สีหน้า

"เหะ ๆ อย่างไร กลัวข้าพูดไม่ถือคำรึ"

"ลองวางใจ ข้าถึงเป็นคนบ้า แต่รักษาคำสัตย์ที่สุด พวกเจ้าในเมื่อรอดได้ ก็ไปได้ แต่แค่ครั้งนี้เท่านั้น ครั้งหน้าหากเจอข้าอีก ก็ต้องตายเช่นกัน" เงาคนพร่าเลือนเหะ ๆ หนึ่งเสียง โบกมือไม่สน

ศิษย์พี่เมิ่งเห็นดังนั้น ไม่พูดคำที่สอง หันหัวก็เดิน หลีเทียนฉีฝืนลุก ตามไปติด ๆ