บทที่ 213 เห็นเค้าหนี

"สำนักมารราชา เย่เจิน ขอคำนับสหายธรรม" สตรีชุดผ้าทอลุกช้า ๆ ใบหน้าและเสื้อบนตัวถึงกับเริ่มพร่าเลือนเปลี่ยนพร้อมกัน ในพริบตากลายเป็นสตรีสาวอายุน้อยที่สวมชุดกระโปรงสีเขียวลายดอก ในมือถือหรู่อี้หยกสีแดงฉานอันเดิม ที่เอวยังมีถุงหนังสีต่าง ๆ ห้าหกใบเพิ่ม

สตรีนี้รูปร่างหน้าตางาม ความสง่างามไม่แพ้ 'จู้เจินเอ๋อร์' เดิม แต่ปลายคิ้วเรียวยาวเล็กน้อย จมูกก็โด่งเล็กน้อย ทำให้ทั้งคนดูสง่างามและเย็นชามากกว่า

"คุณเล่นละครแบบนี้หนึ่งฉาก ดูท่าพุ่งใส่หวังผู้นี้รึ" หวังอวี่ดาบยาวในมือขวางเบื้องหน้า พูดเรียบ ๆ

"แน่นอน ใครให้ข้าตามเส้นทางที่ศัสตราเวทชี้นำ ฆ่านกบินที่มีเลือดสดของเจ้าไปหลายตัวต่อเนื่อง ทำให้ข้าวิ่งเปล่าไปหลายเที่ยว ข้าไม่หาเจ้าเรียกร้องบัญชี จะหาใคร" สตรีฮึ่มหนึ่งเสียง หรู่อี้หยกในมือวาบหายไป พลิกมือเดียว ล้วงศพนกบินสีครามขนาดฉือกว่าสามตัวจากถุงเก็บของ โยนใส่พื้นอย่างหนัก

"ที่แท้เป็นเช่นนี้ ดูท่าข้าถูกเจ้าตามได้ ก็เพราะนกพวกนี้" หวังอวี่เห็นดังนั้น คิ้วขมวดเล็กน้อย