บทที่ 218 ร่างแยกหนังเงา

หวังอวี่แค่รู้สึกที่ที่ฝ่ามือสอดเข้า ล้วนเป็นของเหลวว่างเปล่า ถึงกับไม่มีสัมผัสกระดูกและอวัยวะภายในใด ในใจตื่นตัว แอบร้องในใจ "ไม่ดี"

แขนทั้งคู่ขาทั้งคู่ของเงาจางนั้น ราวเข็มขัดหนังจู่ ๆ ก็ดีดกลับลุก จับหวังอวี่กอดแน่นทีเดียว สี่ขาดูเหมือนเหนียวผิดธรรมดา และแรงมหาศาล สี่ขาราวแมงมุมล็อกสองและสอง ทำให้หวังอวี่สะบัดแขนทั้งคู่ ถึงกับยังไม่สามารถหลุดได้ทันที

รูใหญ่ที่อกเงาจางและเลือดสดที่พ่นออก ถึงกับดูเหมือนไม่มีผลกับมันเลย

แทบจะเวลาเดียวกัน อีกข้างของผนังลม มีรุ้งเลือดสายหนึ่งบินม้วนออก ระหว่างทางกลายเป็นเงาเลือดจางยาวสายหนึ่ง คนยังไม่ถึง กลิ่นคาวเลือดหนาก็พุ่งเข้าหน้าก่อน

สีหน้าหวังอวี่เปลี่ยน ตวาดต่ำหนึ่งเสียง เกราะทองอ่อนที่ห่อหุ้มผิวกาย พังสลายทลาย แปรเป็นไอควันสีทองหนาม้วนใส่เงาเลือด