บทที่ 322 จากสำนัก

วันรุ่งขึ้น

ในท้องพระโรงของตำหนักคางคกฟ้า ปรมาจารย์เฒ่าคางคกฟ้านั่งอยู่บนเก้าอี้ ยกมือขึ้น โยนของสองสิ่งออกมา ส่วนคางคกสีทองขนาดใหญ่ก็ยังหมอบอยู่ข้างๆ อย่างเกียจคร้าน แต่ดวงตาเล็กทั้งสองกลับชำเลืองมองชายหนุ่มตรงข้ามเป็นระยะ