บทที่ 330 ดวงจิตวิญญาณดับสูญ

เวลานี้ หวังอวี่ก็ตีลังกากลับหัวออกไปอีกครั้ง

ในอากาศที่ปาดผ่านทิ้งภาพเงาซ้อนไว้เป็นชุด ตัวเขาดันไม่รู้ว่าอย่างไรก็ข้ามระยะทางเจ็ดแปดวา ปรากฏขึ้นเหนือชายเตี้ยโดยตรง