บทที่ 347 ปริศนาการนัดหมาย

หวังอวี่ใช้มือเดียวคว้าทีหนึ่ง แสงไฟเบื้องหน้าก็แปรเป็นควันครามเส้นหนึ่งแตกสลายดับไป พร้อมกันนั้นเรือบินใต้เท้าก็แปรเป็นขนาดจิ๋ว บินเข้าไปในถุงเก็บของตรงเอวเอง บนผิวกายเปลวขาวม้วนตัวอีกครั้ง แปรเป็นลูกไฟสีขาวกลุ่มหนึ่งบินไปยังอีกทิศทาง

ตอนนี้เขาเดินทางไกลก็ยังใช้เรือบินธรรมดา แต่การบินระยะสั้นกลับมักใช้วิชาหนีไฟที่ขับเคลื่อนด้วยมหาวิชาตะวันแดง