บทที่ 464 อานุภาพคมเพลิง

ในความว่างใกล้แขนนั้น เงาลายวิญญาณสีแดงขนาดเท่ากำปั้นทีละดวง ๆ ผุดขึ้นมาราวหมู่ดาว มีมากถึงเก้าสิบแปดดวง ก่อตัวเป็นภาพผังที่คล้ายกับผังลายเวทในทะเลจิตรับรู้ของหวังอวี่อย่างเลือนราง โดยมีแขนเป็นศูนย์กลาง

ภายในเงาภาพผังนั้น เงาลายวิญญาณจำนวนมากวูบวาบไม่คงที่ ทำเอาผู้มองตาลายไปหมด กระทั่งเมื่อเพ่งมองอย่างละเอียด ยังเกิดความรู้สึกมึนหัวเวียนศีรษะอีกด้วย

ชั่วขณะถัดมา เสียง "ฉู่" ดังขึ้น

ลำแสงแดงขนาดใหญ่ลำหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นฟ้าจากแขน เมื่อควบแน่นม้วนตลบบนที่สูงแล้ว ก็แปรเป็นคมยักษ์ค้ำฟ้าที่ยาวสิบกว่าวา โดยใช้แขนเป็นด้าม

คมยักษ์สีแดงแม้ตอนแรกจะพร่าเลือนไม่ชัดเจน แต่พอปรากฏออกมา ในความว่างใกล้เคียงก็ผุดพรายแสงแดงเป็นสาย ๆ ที่เกิดจากพลังวิญญาณไฟนับไม่ถ้วน ไหลบ่าดุจกระแสน้ำเข้าสู่ตัวคมโดยอัตโนมัติ