บทที่ 471 ศัสตราเวทประจำชีวิต

หวังอวี่จ้องมองผืนธงในมือ ความคิดในใจพลิกผันอย่างรวดเร็ว จู่ ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ สะบัดข้อมือทีหนึ่ง

ผืนธงดำสนิททันใดก็ส่งเสียงหวีดหวิวออกมา ลมปราณดำสายแล้วสายเล่าพ่นออกมาจากในนั้น

ท่ามกลางลมปราณดำที่ม้วนตลบ ผีเขาเดียวหน้าเขียวเขี้ยวโง้งที่สูงเกินหนึ่งวาสามตนก็ผุดขึ้นมา

ก็คือผีอาถรรพ์ขั้น 1 ที่วิญญาณอาถรรพ์แปรร่างเป็นหลังเลื่อนขั้นนั่นเอง

ผีเหล่านี้ แน่นอนว่าไม่ใช่ผีอาถรรพ์ชุดแรกที่ธงผืนนี้ให้กำเนิด