บทที่ 473 งูใหญ่ขาว

ไป๋หลีในฐานะจระเข้หัวเหล็กที่หลอมรวมสายเลือดมังกรน้ำ อีกทั้งกลายพันธุ์ติดต่อกันถึงสองครั้ง วนเวียนร่อนอยู่กลางอากาศ เรียกปรากฏการณ์ประหลาดที่ลมฝนมาเกาะกุมกาย ดูแล้วแทบไม่มีความแตกต่างจากมังกรน้ำขาวตัวหนึ่งเลย

หลายปีก่อน ไป๋หลีก็ถึงภูมิฝึกปราณบริบูรณ์ใหญ่แล้ว หากไม่ใช่เพราะจิตสำนึกของหวังอวี่กลับสู่ดาวคราม ทำให้มันจำต้องอยู่ที่อ่าวหลิงซีซึ่งขาดแคลนลมปราณวิญญาณเพื่อปกป้องร่างเนื้อของหวังอวี่ เกรงว่าคงเลื่อนขั้นไปนานแล้ว

ตอนนี้พอมาถึงพื้นที่สายแร่ขนาดกลางขั้น 1 ที่เสริมด้วยค่ายกลรวมวิญญาณย่อม มีลมปราณวิญญาณอันบริสุทธิ์ป้อนให้อย่างเพียงพอ ย่อมควบคุมไม่อยู่จนเริ่มพุ่งชนภูมิขั้น 2 ด้วยตัวเองเป็นธรรมดา

เรื่องเกี่ยวกับการเลื่อนขั้นของสัตว์ปีศาจ ในฐานะศิษย์สืบทอดของสำนักสี่ลักษณ์ หวังอวี่ย่อมเข้าใจดีพอสมควร

กระทั่งยังเคยศึกษาวิจัยสัตว์วิญญาณอย่างจระเข้หัวเหล็กชนิดนี้มาแล้วรอบหนึ่งโดยเฉพาะ แต่ก็ล้วนหมายถึงจระเข้หัวเหล็กธรรมดา