บทที่ 482 ทะเลสาบอู่หยวน

"เรื่องนี้ปกติมาก ผู้ตรวจการสัญจรตามชื่อที่สื่อความหมาย เดิมทีก็มีความหมายว่าตระเวนตรวจตราสี่ทิศอยู่แล้ว วานรเทาหลังเหล็กตนนี้เจ้าเล่ห์และรับมือยากอย่างยิ่ง อีกทั้งยังมักรวบรวมฝูงวานรมาก่อกวนคนธรรมดา ตระกูลบำเพ็ญเซียนท้องถิ่นล้อมปราบหลายครั้งก็ไม่เป็นผล ผู้ตรวจการตลาดที่ประจำการพื้นที่ผืนนี้ก็ไม่อาจแก้ไขได้อย่างรวดเร็ว ถึงได้รายงานขึ้นไปยังวัง

คราวนี้ข้าผ่านมาที่นี่ ย่อมต้องขอให้ตระกูลนี้ส่งคนล่อสัตว์ตัวนี้ออกมา แล้วจัดการเสียให้เสร็จไปในตัว มิเช่นนั้นหากปล่อยให้วานรปีศาจตนนี้เลื่อนขั้นได้อย่างฟลุก ๆ เมื่อไร เช่นนั้นก็จะจัดการยากจริง ๆ" ชายหนุ่มตอบพร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ

"ที่แท้เป็นเช่นนี้ ดูท่าเรื่องสัตว์ปีศาจโจมตีคนธรรมดาเช่นนี้ ในแดนหลวนหลิงก็พบเห็นได้ไม่น้อยเลย" หวังอวี่กล่าวอย่างครุ่นคิด

"ใช่แล้ว พูดตามตรงแดนหลวนหลิงแม้ในนามจะถูกเผ่ามนุษย์เรายึดครอง แต่ในทางปฏิบัติสัตว์ปีศาจที่ดำรงอยู่ในถิ่นรกร้างก็ยังมีมากมาย โดยเฉพาะสัตว์ปีศาจบางชนิดที่มีระยะขยายพันธุ์สั้นมาก ฆ่าไปรุ่นแล้วรุ่นเล่าโดยแท้ ทำอย่างไรก็ไม่อาจกวาดล้างให้หมดจดได้

เมืองใหญ่ของคนธรรมดาที่อยู่ใต้กลุ่มอำนาจบำเพ็ญเซียนขนาดใหญ่ยังพอทำเนา สัตว์ปีศาจทั่วไปไม่กล้ามายุ่งโดยง่าย แต่แหล่งชุมนุมคนธรรมดาของกลุ่มอำนาจเล็ก ๆ บางแห่งกลับไม่ค่อยสู้ดีนัก เพราะนักบำเพ็ญเซียนที่ประจำการไม่เพียงพอ จึงมีสัตว์ปีศาจโผล่ออกมาก่อกวนเป็นระยะ