บทที่ 484 หินฟ้าคำราม

เมฆเพลิงสีขาว ณ ที่ต่ำ จู่ ๆ ก็ม้วนตลบขึ้นระลอกหนึ่ง กลับแปรเป็นมือยักษ์สีขาวมือหนึ่ง นิ้วมือทั้งห้าที่หนาราวเสาแทงลงสู่ห้วงลึกของน้ำโดยตรง

เสียง "พึ่บ" ดังขึ้น

มือยักษ์ที่แปรร่างจากเปลวเพลิงสีขาวเพิ่งจมลงในผืนทะเลสาบ น้ำในทะเลสาบใกล้เคียงก็เดือดพล่านในพริบตา พ่นไอน้ำม้วนตลบออกมา น้ำในทะเลสาบในรัศมีราวหนึ่งไร่ เพียงชั่วเวลาไม่กี่ลมหายใจ ก็กลายเป็นร้อนลวกราวกับน้ำเดือด

ชั่วครู่เดียว ซากปลาใหญ่นับไม่ถ้วนก็ลอยท้องขาวขึ้นเหนือผิวน้ำใกล้เคียง ปลาวิญญาณที่ไม่เข้าขั้นบางส่วนยิ่งพากันกระโดดพ้นผิวน้ำ กระโดดโลดเต้นบนผิวน้ำอย่างต่อเนื่องไม่หยุด ราวกับมดที่ถูกเผาบนกระทะร้อน ไม่กล้าอยู่ในน้ำทะเลสาบต่ออีกแม้ครึ่งส่วน

ในบรรดาปลาวิญญาณเหล่านี้ กลับมีปลาสีเงินสิบกว่าตัวที่หน้าตาเหมือนกันไม่ผิดเพี้ยน ราวกับพิมพ์ออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกัน