บทที่ 488 อัจฉริยะแห่งฟ้าของสามสำนัก

นักบำเพ็ญกระบี่ขั้นผลึกทองผู้นี้ กลับมอบคัมภีร์กระบี่ที่ตนเขียนขึ้นให้หวังอวี่ไปตามมือเช่นนั้น

แม้เขาจะเคยได้ยินเหยียนหลิงเซี่ยงกล่าวว่า คัมภีร์กระบี่นี้มีเพียงครึ่งเล่ม ดูเหมือนจะยังไม่มีวิธีการบำเพ็ญที่แท้จริงของนักบำเพ็ญกระบี่และคาถากระบี่ที่เกี่ยวข้อง แต่ก็มีวิธีกลั่นสร้างและบ่มเลี้ยงกระบี่บินประจำชีวิตอยู่ ล้ำค่าผิดปกติเช่นกัน

"สหายร่วมวิถีหวัง คราวนี้นับว่าโชคดีแล้ว ดูเหมือนพวกเราเจอตอนที่ท่านรุ่นพี่หลัวอารมณ์ดี ข้าแค่คุกเข่าทีหนึ่ง ท่านยังได้รับของประทานอีก" เหยียนหลิงเซี่ยงมองสายรุ้งพุ่งพราดสีเขียวจากไปไกลแล้ว ถึงลุกขึ้นยืนพร้อมผ่อนลมหายใจออกมายาว ๆ เฮือกหนึ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดผวาที่ยังไม่หาย

"ท่านรุ่นพี่หลัวผู้นี้น่ากลัวถึงเพียงนี้จริงหรือ"

"ไม่เพียงน่ากลัวเท่านั้น ในปีนั้นเขา... ช่างเถอะ ข้าเพิ่งสาบานในใจไปแล้วว่าจะไม่พูดพล่ามลับหลังอีกเด็ดขาด รีบออกเดินทางกันดีกว่า