บทที่ 490 ถ้ำสวรรค์ธาราคราม

ส่วนยอดของวังธาราคราม

หวังอวี่ได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักไป สายตาอดกวาดลงไปยังผืนทะเลสาบใต้เกาะขนาดมหึมาไม่ได้

หรือว่าวังธาราครามที่แท้จริงจะอยู่ในทะเลสาบ

น่าเสียดายที่ในความว่างใกล้เคียงเห็นได้ชัดว่ามีเครื่องห้ามบางอย่างดำรงอยู่ พลังจิตรับรู้ดูเหมือนจะไม่อาจออกห่างจากร่างกายได้มากนัก ยิ่งไม่กล้าปล่อยดำริจิตออกไปสำรวจน้ำใต้เกาะตามอำเภอใจ

"เอาล่ะ มาถึงตรงนี้ก็เข้าสู่ในวังได้โดยตรงแล้ว สหายร่วมวิถีเก็บศัสตราเวทบินได้ก่อนเลย" เหยียนหลิงเซี่ยงกลับยกมือกวักในตอนนี้ ป้ายบัญชาที่เดิมมุดอยู่ในราวกั้นด้านหน้าเรือกระดูก ก็วาบพุ่งออกมา ร่วงลงมาในมือของเขาอย่างมั่นคง