บทที่ 520 การทดสอบและการจัดการ

"น้องเถี่ยจู้ เจ้าเข้าใจเช่นนี้ก็ใกล้เคียงแล้ว

เจ้าแม้จะคืนชีพแล้ว แต่เพราะร่างกายแปรจากลายวิญญาณ ดังนั้นคาดว่าในระยะสั้นก็คงไม่อาจออกห่างจากข้างกายข้าได้

ยังไงเสียลายวิญญาณสิ่งนี้ เดิมทีก็เป็นสิ่งที่ข้าหลอมด้วยมือตนเอง ตอนนี้กลับหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างไม่มีสาเหตุ ชั่วคราวก็ยังไม่รู้ว่าจะแยกมันออกจากเจ้าอีกได้อย่างไร" หวังอวี่คิดดูแล้ว ใช้คำพูดที่ค่อนข้างอ้อมค้อม เตือนชายหนุ่มหนึ่งคำ

"ออกไปไม่ได้ก็ออกไปไม่ได้ ยังไงเสียข้ารู้สึกว่าพี่หวังเป็นคนดี อีกทั้งต่อให้ออกจากที่นี่ไป ข้าก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน

จริงสิ พี่หวัง ที่นี่ดูเหมือนต่างจากครั้งก่อนอยู่บ้าง ใหญ่ขึ้นมากทีเดียว" หวังเถี่ยจู้ได้ยินเช่นนั้น ไม่ได้แสดงความเศร้าเสียใจใด กลับพินิจรอบด้านรอบหนึ่งแล้ว ถามอย่างกังขา