บทที่ 536 วาสนาผลึกทอง

หวังอวี่รอจนรู้สึกว่าพลังเวทของเหลวสามหยดในตันเถียนแปรเป็นศูนย์ ถึงหันตัวกลับมา สายตากวาดไปที่ซากตั๊กแตนขนาดมหึมาสองซีกบนพื้น

เปลวไฟสีขาวบนซากที่เดิมมีก็หายไปนานแล้ว นอกจากบาดแผลที่ผ่าออกชัดเจนแล้ว ก็ไม่มีสภาพไหม้เกรียมแม้แต่น้อยเช่นกัน ราวกับเปลวขาวเมื่อครู่ไม่เคยมีอยู่เลย

ตั๊กแตนขนาดมหึมาหลากสีตัวนี้ดูน่ากลัวอยู่บ้าง ที่จริงก็เป็นเพียงสัตว์ปีศาจระดับเข้าขั้นเท่านั้น

หวังอวี่ซื้อมันมาจากร้านสัตว์วิญญาณ ก็ไม่ใช่เพื่อบังคับใช้เอง เพียงเพื่อพิสูจน์สิ่งที่คิดไว้เมื่อวานเท่านั้น

คิดมาถึงตรงนี้ เขาใช้นิ้วมือหนึ่งจิ้มไปที่ระหว่างคิ้ว ดำริจิตสองเส้นปล่อยออก แยกกันมุดเข้าซากสัตว์ปีศาจสองซีกบนพื้น เริ่มตรวจสอบอย่างละเอียด