บทที่ 538 ใจคิดจะจากไป

"ท่านสหายหวังเฉลียวฉลาดจริง มองแวบเดียวก็เห็นจุดสำคัญของเรื่องนี้

อันนี้ย่อมไม่ใช่ว่าแขกจากภายนอกเหล่านั้นอยากรอเอง แต่เป็นเพราะร้านค้าหมื่นหินได้รับข่าวก่อนหน้าอีกก้าว ได้เอาหินโกลาหลชุดนี้ไปเก็บไว้ในคลังสมบัติที่ค่ายกลใหญ่ของลานหินป้องกันแน่นหนาที่สุดแล้ว กระทั่งให้ท่านผาศิลาเฝ้าด้วยตนเอง วันมานี้ก็ไม่ได้นำหินโกลาหลชุดนี้ออกมาเลย

แต่ด้วยแรงกดดัน ร้านค้าหมื่นหินก็ไม่กล้ากลืนหินโกลาหลชุดนี้โดยตรง ตามข่าวที่ข้าได้มา ร้านค้าหมื่นหินได้ปล่อยข่าวแล้วว่า จะจัด การประชุมใหญ่หมื่นหิน อีกไม่กี่วัน ถึงตอนนั้นจะนำหินโกลาหลชุดนี้ออกมาทั้งหมด ขอเพียงให้หินวิญญาณพอ ร้านก็ไม่คิดจะเก็บไว้แม้แต่ก้อนเดียว

ส่วนนักพรตผลึกทองสองท่านที่ตรวจสอบสถานะแล้ว ก็ล้วนเป็นผู้เลื่องลือในหมู่นักบำเพ็ญอิสระ ท่านหนึ่งคือ บรรพชนเฒ่าทัวเยฺว่ ที่เลื่องชื่อด้วยฤทธานุภาพสายดิน เคยสู้กับผลึกทองสำนักหลิงเล่ยอย่างไม่เพลี่ยงพล้ำ อีกท่านคือ ท่านนายคิ้วเขียว ที่มีสัตว์วิญญาณขั้น 3 หนึ่งตัว แทบเทียบเท่าผู้มีอยู่ขั้น 3 สองท่าน

บรรพชนเฒ่าทัวเยฺว่ทำเรื่องเดี๋ยวสัตย์ซื่อเดี๋ยวนอกรีต นับเป็นนักบำเพ็ญนอกรีตไม่ได้ แต่ก็พูดไม่ได้เด็ดขาดว่าเป็นผู้บำเพ็ญวิถีธรรม