บทที่ 549 หอกเพลิงเผาผลาญวอดวาย (ชนต้นฉบับแล้วค่ะ)

ขนนกสีม่วงนอนนิ่งอยู่ในใจกลางฝ่ามือหวังอวี่ ไม่ไหวติง ราวกับของที่ตายแล้ว

"นี่คือขนนกอมตะหรือ ทำไมดูธรรมดาถึงเพียงนี้" กงหมิงจูมองขนนกสีม่วง บนใบหน้ากลับวาบผ่านความตกใจกังขาเส้นหนึ่ง ในทันใดก็ถามชายหนุ่มสวมหน้ากากอย่างไม่เกรงใจ

ในพริบตาที่หวังอวี่เผยขนนกสีม่วง ร่างชายหนุ่มสวมหน้ากากกลับสั่นสะเทือนเล็กน้อย พอได้ยินคำที่กงหมิงจูถาม ถึงสูดลมหายใจลึกทีหนึ่ง ฝืนกดความบ้าคลั่งในดวงตาที่เข้มขึ้นหลายส่วนลง ตอบว่า

"ไม่มีทางผิดเด็ดขาด พลังสายเลือดของข้าบอกข้า นี่คือขนนกอมตะ ตอนนี้เพียงเป็นของวิเศษที่ซ่อนตัวเองเท่านั้น

ดูท่าคำสอนบรรพชนที่ตระกูลหลี่สืบทอดกันมาทุกรุ่นเป็นจริง ขอเพียงพลังสายเลือดเกิดปรากฏการณ์ควบคุมตัวเองไม่ได้ ก็แสดงว่าขนนกอมตะปรากฏสู่โลกแล้ว" หลี่เฟิ่งเฉวียนมองขนนกสีม่วงอย่างลึกซึ้งทีหนึ่ง ตอบโดยไม่ลังเล