บทที่ 551 เปลวมารกลืนวิญญาณและเพลิงแท้สามรส

ในพริบตาที่คมยักษ์สีแดงเข้มก่อรูป พลังเวทของเหลวสองหยดในร่างหวังอวี่ก็หายไปอย่างไร้เสียง

พร้อมกันนั้น ผิวกายเขาก็ผุดเปลวไฟสีขาวเป็นสาย ๆ พันเข้าไปบนคมยักษ์สีแดงเข้มอย่างรวดเร็ว ราวกับงูขาวตัวแล้วตัวเล่าพันรอบบนนั้น ทำให้แรงกดวิญญาณที่คมยักษ์แผ่พุ่งสูงขึ้นตลอด พลังบารมีน่าตกใจเช่นกัน

"วิชาขีดสุดขั้น 2 เก้าสิบแปดอักขระยันต์"

หลี่เฟิ่งเฉวียนที่อยู่ในเงานกไฟขนาดมหึมา ประจักษ์ทุกสิ่งนี้ สองมือที่กำลังจีบนิ้วก็แข็งค้างทันที เสียงคาถาในปากก็หยุดกึก บนใบหน้าเผยสีหน้าตกใจเป็นครั้งแรก

"ไม่เลว ข้าก็จะใช้วิชาขีดสุดครั้งนี้ขอเรียนรู้วิชาลับบังคับวิญญาณด้วยดวงวิญญาณของท่านสหายสักหน่อย" เสียงคาถาในปากหวังอวี่หยุดทีหนึ่ง ตอบอย่างเรียบเฉย