บทที่ 556 ไม้ซ่อนวิญญาณ

เพราะบรรพชนเฒ่าทัวเยฺว่เคยแอบทำอะไรกับกิ่งไม้แห้งสีเหลืองอ่อนนี้ แม้ความเป็นไปได้ที่จะมีปัญหาจะไม่มากนัก แต่หวังอวี่ก็ยังระมัดระวังยิ่ง ไม่ปล่อยดำริจิตรุกล้ำเข้าไปอย่างพรวดพราด

กลับใช้นิ้วมือหนึ่งจิ้มไปที่ระหว่างคิ้ว พลังดำริไร้รูปสายหนึ่งพัดกวาดออก ย้ายกิ่งไม้แห้งออกจากหีบไม้โดยตรง ล่องลอยอยู่เบื้องหน้าร่างอย่างเงียบ ๆ

อ้าปากทีหนึ่ง เปลวไฟสีขาวสายหนึ่งพ่นออก พันเข้าไปบนกิ่งไม้แห้งโดยตรง ลุกโชนขึ้น

เวลาผ่านไปทีละน้อย กิ่งไม้แห้งสีเหลืองอ่อนกลับปลอดภัยดีในเปลวไฟ ไม่มีทีท่าจะติดไฟแม้แต่นิด

"น่าสนใจอยู่บ้าง"