บทที่ 567 ค้างคืน

เกือบในเวลาเดียวกัน เลี่ยนรั่วหัวรู้สึกเพียงว่าฝ่ามือที่เพิ่งยกขึ้นร้อนวาบ ขวดเล็กสีขาวที่กำอยู่ในมือ กลับดัง "ฟิ้ว" ครั้งหนึ่ง หลุดมือกระเด็นออกไป ถูกอะไรบางอย่างกระแทกให้ปลิวไปอย่างแข็งขืน

"กระบี่บิน"

รูปร่างของนางผู้นี้อดถอยหลังไปครึ่งก้าวไม่ได้ สายตากวาดไปยังแสงดำสายนั้นที่เพิ่งปรากฏตัวออกมาทีหนึ่ง ก็อดหลุดปากออกมาไม่ได้

"ไม่ใช่ เป็นเพียงมีดบิน"

หวังอวี่ตอบกลับประโยคหนึ่งด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยน มือเดียวกวักข้ามอากาศไปยังฝั่งตรงข้ามทีหนึ่ง