บทที่ 571 ศิษย์สืบทอดแท้ธาราคราม

"ถึงวันการประลองใหญ่อีกครั้งจริง ๆ ปีนั้นข้าเพิ่งบำเพ็ญมหาวิชาเหี่ยวรุ่งได้ไม่นาน แพ้ศิษย์พี่หญิงจางไปด้วยความต่างเพียงกระบวนท่าเดียว แต่ตอนนี้มหาวิชาเหี่ยวรุ่งของข้าสำเร็จขั้นต้นแล้ว การรับวิชาขีดจำกัดขั้น 2 ของนางน่าจะไม่ใช่ปัญหา หลังการประลองใหญ่ ข้าจึงจะเป็นศิษย์สืบทอดแท้อันดับสองของวังธาราคราม"

ชายหนุ่มฟังคำพูดของเฒ่าหลังค่อมจบ หลังสายตาวาบไหวระลอกหนึ่ง จึงพึมพำอย่างเรียบเฉย

......

ถ้ำสวรรค์ธาราคราม ริมสระน้ำมหึมาแห่งหนึ่งที่ถูกไอหมอกสีฟ้าผืนหนึ่งปกคลุมไว้

เด็กหญิงขาวจ้ำม่ำผู้หนึ่งที่ดูอายุเพียงสามสี่ขวบ สวมผ้ากันเปื้อนสีแดงผืนหนึ่ง บนศีรษะถักผมเปียเล็กสองข้าง กำลังนั่งอยู่บนก้อนหินก้อนหนึ่ง ใช้แขนอวบอ้วนราวรากบัวกอดผลึกหินสีฟ้าใสก้อนใหญ่ก้อนหนึ่งไว้ แล้วใช้ปากน้อย ๆ แทะกัดทีละคำ ส่งเสียงเคี้ยวกรอบแกรบออกมา