ตอนที่ 608 ศิลาเสวียนซิน

เรือกระดูกหยุดนิ่งอยู่กลางเวหา สี่ทิศเงียบสงัด มีเพียงลมภูเขาที่พัดผ่านกราบเรือทั้งสองข้าง ส่งเสียงหวีดหวิวเบา ๆ

ผ่านไปไม่นาน ด้านหลังก็พลันมีเสียงนกกรีดร้องใสกังวานดังแว่วมา

หวังอวี่ไม่หันกลับไปมองแม้แต่น้อย เพียงดึงหมวกคลุมศีรษะลงมาคลุมหัวไว้อีกครั้ง

ชั่วครู่ต่อมา นกน้ำสีเทาอมเขียวขนาดยาวราวหนึ่งจั้งตัวหนึ่งก็แหวกม่านเมฆพุ่งทะยานเข้ามา มันหุบปีกทั้งสองข้างลง แล้วร่อนลงบนท้ายเรือกระดูกอย่างมั่นคง กรงเล็บเกาะขอบเรือจนส่งเสียงดังกร๊อบแกร๊บ

บนหลังนกตัวนั้นมีหญิงสาวในชุดกระโปรงสีเหลืองนั่งอยู่ ที่แท้ก็คือมู่หรงหลาน