ตอนที่ 117 เริ่มต้น

"ลำบากนายต้องเป็นห่วงแล้ว ฉันสบายดี" เฮ่อยวี่เฉินมองลงมาที่เขา ยิ้มแบบไม่ถึงดวงตา

ท่าทีที่ดูเหมือนยอมถอยให้ก้าวหนึ่งเช่นนี้ ยิ่งทำให้ซ่งเจ๋อหมิงได้ใจและไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา

ตอนที่ทั้งสองกำลังจะเดินสวนกัน เขาก็คล้ายจะสะกดกลั้นความกระสับกระส่ายในใจไม่อยู่ จู่ ๆ ก็แค่นเสียงกระซิบ "นายไม่มีหลักฐานหรอก"