ตอนที่ 1223 พบกันอีกครั้ง

ใบหน้าที่คุ้นเคยจนสลักลึกเข้ากระดูกดำยืนเรียงรายสลับกันไป มีทั้งความมีชีวิตชีวาของเด็กหนุ่มที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม และความสุขุมหนักแน่นที่ผ่านการเคี่ยวกรำจากสมรภูมิ

บนใบหน้าของทุกคนเปี่ยมล้นไปด้วยความบริสุทธิ์และเร่าร้อนอันเป็นเอกลักษณ์ของพวกเขา

ความหนักอึ้ง ความเสียดาย หรือความเจ็บปวดรวดร้าว ล้วนไม่มีอยู่เลยแม้แต่น้อย