ตอนที่ 488
ตอนที่ 488 ไปเมืองก่างเป็นเพื่อนแม่ไหม
minibunny · 6,679 ตัวอักษร
"การมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกแค่วันเดียว ก็ทำให้เขารู้สึกว่าเป็นการทรยศต่อพวกนั้นแล้ว"
"แค่ช่วงเวลาครึ่งปี รอยโรคในสมองก็ทรุดหนักจนถึงขั้นควบคุมไม่ได้"
"เขาควบคุมอารมณ์ตามปกติไม่ได้ รับรู้ความเจ็บปวดตามปกติไม่ได้... ภายใต้ภาวะความเครียดรุนแรงสะสมเป็นเวลานาน กลไกการปกป้องตัวเองของสมองพังทลาย ภาพความทรงจำย้อนกลับกลายเป็นปฏิกิริยาทางกายภาพไปแล้ว"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
