ตอนที่ 966 บันทึกสืบทอดมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม บทตุนหวง (3)

คนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดแห่งนั้น ก็คือสือหลาน

เขาแหงนหน้าขึ้นเล็กน้อย เส้นสายด้านข้างใบหน้าดูสง่างามหมดจดท่ามกลางพายุทราย ไร้ซึ่งละอองธุลีแปดเปื้อน

สายตาของเขาทอดมองไปยังความเวิ้งว้างอันไกลโพ้น ลูกกระเดือกขยับไหวเบา ๆ ตามเสียงขับขาน