ตอนที่ 106 พบเสี่ยวเหม่ยอีกครั้ง เล่นละครกลายเป็นจริง

ตอนออกจากนิคมสินค้าเกษตรก็ใกล้เที่ยงแล้ว โหวชิงเหวินย้ายมานั่งเบาะข้างคนขับเพื่อคอยบอกทาง รถแล่นผ่านถนนใหญ่หลายสาย ก่อนจะเลี้ยวเข้าสู่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง

บนถนนที่ตัดเป็นซอยย่อยเรียงรายแยกออกสองฝั่ง ทุกหัวมุมทางแยกล้วนมองเห็นป้ายร้านขายนกพิราบขึ้นชื่อประจำท้องถิ่น โหวชิงเหวินพักอาศัยอยู่ในชุมชนเมืองแถวนี้อยู่แล้ว ร้านไหนรสชาติดีมีชื่อเสียงกว่ากันเขาจึงรู้ทะลุปรุโปร่ง

"ตรงแยกที่สอง จอดรถริมทางได้เลยครับ แถวนี้เป็นพวกร้านแผงลอยเล็กๆ แต่รสชาติดีกว่าร้านนกพิราบชื่อดังที่ห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตรเยอะ ตามมาตรฐานคนท้องถิ่นเลย ร้านฝั่งนู้นเอาไว้ขายพวกนักท่องเที่ยวที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว"