ตอนที่ 195 ร้านตระกูลเฉิน ปิดร้านรับแขก

ถนนสายนี้ยาวเพียงสองถึงสามร้อยเมตรเท่านั้น ถนนหยกหัวเซิ่งไม่ใช่แหล่งกระจายและค้าขายหยกที่ใหญ่ที่สุดหรือคึกคักที่สุดในบรรดาหลายแห่งของหยางเฉิง แต่วงในรู้กันดีว่าที่นี่มีช่างฝีมือชั้นครูรับงานอยู่ค่อนข้างเยอะ ทั้งยังค่อนข้างดั้งเดิมและเรียบง่ายไม่หวือหวา

หากไม่อยากซื้อสินค้าเกรดดีที่ผลิตแบบอุตสาหกรรมในห้างสรรพสินค้า การแวะมาที่นี่เพื่อสั่งทำแบบเฉพาะตัวก็เป็นสิ่งที่บรรดาเถ้าแก่ผู้รู้ลึกในวงการหรือมีฐานะนิยมทำกันอยู่บ่อยครั้ง

หลี่เหวินขับรถชะลอช้า ๆ พอดีกับที่ถนนไม่กว้างนักและมีคนเดินข้ามไปมาอยู่เรื่อย ๆ จึงทำให้เขามีเวลาเหลือเฟือในการสังเกตหน้าร้านริมทาง