ตอนที่ 254 ครอบครัวพร้อมหน้า กลมกลืนเป็นหนึ่ง

สรุปแล้วหลี่เหวินชิมเหล้าเป็นจริงหรือ? พูดได้แค่ว่าเขาไม่ใช่มือใหม่ จะให้เก่งกาจอะไรขนาดนั้นคงว่าไม่ได้หรอก เสี่ยเหวินในวัยหนุ่มถ้าไม่จำเป็นก็แทบไม่แตะเหล้าเลย แต่ทนความเหงาที่ต้อง "เอ็นจอย" อยู่คนเดียวในชาติก่อนไม่ไหว จึงได้หัดดนตรีการละเล่นสารพัดอย่าง เวลาเบื่อๆ รินเหล้าดื่มคนเดียวสักหน่อยย่อมเป็นเรื่องปกติธรรมดาสุดๆ

อีกทั้งเพราะอยู่เผิงเฉิงมานาน ตอนเฝ้าห้องอยู่คนเดียวก็หัดดื่มเหล้านอกตามพวกคนกวางตุ้งรุ่นเก่าเพื่อฆ่าเวลา จึงพอจะชิมรู้รสดีชั่วขึ้นมาได้บ้าง

ดังนั้นในเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงก่อนอาหาร บรรดาชายหนุ่มที่ดื่มเหล้าจึงยืนชนแก้วคุยกันอย่างออกรสอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ ทั้งวิจารณ์คุณภาพของเหล้า และศึกษาวิธีการถ่ายทอดเชิง "ศิลปะ" ไปด้วย