ตอนที่ 289 วันว่างอยู่บ้าน มอบโซฟาให้เพื่อน

ในเมื่อมีคำเตือนว่า [ข้อห้าม: ออกกำลังกาย] เช้าวันอาทิตย์จึงมีเหตุผลอันชอบธรรมยิ่งที่จะนอนตื่นสาย หลี่เหวินที่ไปตกปลามาทั้งวันกำลังเพลียอยู่พอดี ก็เลยนอนยาวจนถึงเก้าโมงเช้าโดยไม่มีเสียงนกร้องข้างนอกมารบกวนให้ตื่น

ดูท่าจะเป็นเรื่องของความเคยชินแท้ๆ เสียงดอกไม้ผลิบานและนกร้องล้วนเป็นเสียงจากธรรมชาติ ไม่ควรกลายมาเป็นเรื่องกวนใจของคนที่รักการใช้ชีวิต พอเสี่ยเหวินเปลี่ยนมุมมองความคิดเสียใหม่ การนอนตื่นสายโด่งก็กลายเป็นเรื่องที่นอนสบายขึ้นมาทันที

จนกระทั่งรู้สึกคันยิบๆ ที่จมูก หลี่เหวินที่ยังหลับตาอยู่จึงยกมือขึ้นลูบตามสัญชาตญาณ ทว่ามือกลับไปสัมผัสโดนผิวเนียนนุ่มลื่น สติที่สะลึมสะลือพลันตื่นขึ้นจากภวังค์ แถมยังได้กลิ่นหอมที่คุ้นเคย