ตอนที่ 315 ฝึกไทเก๊กยามเช้า ไร้ยางอายสิ้นดี

วันรุ่งขึ้น เป็นวันศุกร์ที่อากาศแจ่มใสอีกวัน หลี่เหวินตื่นขึ้นมาออกกำลังกายฝึกกล้ามเนื้อไปสองเซ็ต จากนั้นก็เปิดโทรทัศน์แล้วลองทำตามเพื่อฝึกรำมวยไทเก๊กในห้องนั่งเล่นไปอีกครึ่งชั่วโมง

อย่าหาว่าไป มวยไทเก๊กที่เนิบช้า นุ่มนอกแกร่งใน เดี๋ยวเร็วเดี๋ยวช้าแบบนี้ พอได้ฝึกสักครึ่งชั่วโมงกลับช่วยบ่มเพาะจิตใจและขัดเกลานิสัยได้ดีกว่าการแค่วิ่งเรียกเหงื่อเสียอีก หลี่เหวินรู้สึกเหมือนตนเองค้นพบงานอดิเรกที่เข้าท่าเข้าทางเพิ่มขึ้นมาอีกอย่างแล้ว

อันที่จริงหลี่เหวินมีพื้นฐานด้านวรยุทธ์อยู่บ้าง ไม่ได้คุยโม้เลย พอนึกย้อนไปตอนเด็ก พ่อจอมเสเพลอย่างหลี่เว่ยตงเคยส่งลูกชายทั้งสองคนไปลงเรียนคอร์สเสริมความสนใจอยู่เพียงคอร์สเดียว นั่นก็คือคอร์สอบรมวรยุทธ์ช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ซึ่งเรียนยาวนานถึงสองเดือนเต็ม