ตอนที่ 342 ควรค่าครอบครอง สัมผัสตลาดไร้เทียมทาน

ต้าเหล่าหวังย่อมเป็นคนที่ไม่ควรมองข้ามอย่างแน่นอน หน้าตาของเขาอาจจะไม่หล่อเหลาดูดีเท่ากับหนุ่มใหญ่รูปหล่ออย่างหวังจิ้นเสวีย การแต่งตัวก็ไม่สุภาพภูมิฐานเท่าน้องชาย แม้แต่ภรรยาของเขาก็ไม่ได้ "มีหน้ามีตาและตำแหน่งใหญ่โต" เท่ากับน้องสะใภ้ ทว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อความมั่งคั่งและเส้นสายอันลึกซึ้งของเขาเลยแม้แต่น้อย

คนมณฑลกวางตุ้งแท้ ๆ มักมองไม่ออกว่ารวยแค่ไหน ต้าเหล่าหวังก็คือตัวอย่างชั้นดีของคนประเภทนี้ วัน ๆ เฝ้าหน้าร้าน นั่งสูบบุหรี่จิบชา คุณอาจจะคิดว่าเขาเป็นแค่ตาลุงแก่ ๆ ซอมซ่อ แต่แท้จริงแล้วกลับเป็นบอสลับระดับที่คนธรรมดาทั่วไปไม่อาจเอื้อม

เรื่องเงินทองนั้นไม่มีใครรู้หรอกว่าเขามีมากเท่าไร แต่เปิดร้านขายยาสูบ สุรา และชามานานกว่ายี่สิบปี คุณคิดว่าเขาได้แค่เงินเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกนั้นหรือไง? เส้นสายความสัมพันธ์เบื้องหลังนั่นต่างหาก เผลอ ๆ แค่โทรศัพท์สักสองสายก็จัดการเรื่องที่คนส่วนใหญ่ได้แต่มองตาปริบ ๆ ให้ลุล่วงได้แล้ว อยู่ที่ว่าเขาอยากจะทำหรือไม่เท่านั้นเอง