ตอนที่ 363 ปล่อยเหยื่อล่อ คนบ้านเดียวกันจากซินผิง

ทั้งสี่คนเบียดเสียดกันลงลิฟต์ ลิฟต์ในอาคารสำนักงานรุ่นเก่านี่ไม่ค่อยพอใช้จริงๆ เพราะมักจะมีพวกหนุ่มๆ ลากรถเข็นขนของขึ้นๆ ลงๆ อยู่ตลอดเวลา ล้วนแต่เป็นสินค้าอิเล็กทรอนิกส์หรือไม่ก็พวกชิ้นส่วนอุปกรณ์ทั้งนั้น สะท้อนให้เห็นถึงความคึกคักและรุ่งเรืองของถนนหัวเฉียงแถบนี้ได้เป็นอย่างดี

เมื่อลงมาถึงชั้นล่างและเดินออกจากตัวอาคาร ทั้งสี่คนก็เดินข้ามไปยังห้างสรรพสินค้าฝั่งตรงข้ามพร้อมกัน ใช่แล้ว รถของหวังเหล่ยก็จอดอยู่ในลานจอดรถใต้ดินของห้างเช่นกัน จะเห็นได้ว่าอาคารเก่าที่เป็นที่ตั้งสำนักงานนั้นถูกออกแบบมานานหลายปีแล้วจริงๆ และอาจเป็นเพราะค่าเช่าที่ค่อนข้างถูก แถมความคุ้มค่ายังยอดเยี่ยม จึงไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีบริษัทเข้ามาเช่าพื้นที่

พอลงบันไดเลื่อนมาถึงลานจอดรถใต้ดิน หวังเหล่ยก็หยุดเดินแล้วจัดแจง "บอสหูขับหรือว่าอาเหวินขับล่ะครับ หรือจะนั่งรถผมไปด้วยกันทั้งหมดเลยดี?"