ตอนที่ 419 เมามายมึนงง อสังหาฯ เพิ่มหนึ่ง

ความรู้สึกที่มีความอบอุ่นของครอบครัวอยู่เคียงข้างมันดีงามจริงๆ หลี่เหวินลองนึกย้อนดู นับตั้งแต่ได้เกิดใหม่จนถึงตอนนี้ เมื่อรวมกับหลายปีในชาติก่อนที่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวอ้างว้าง

อันที่จริงความรู้สึกตอนกลับบ้านเกิดในตอนนั้น ไม่ได้สบายใจเท่ากับการได้อยู่กับครอบครัวของหวังซินเลย อาจเป็นเพราะทางพ่อแม่แท้ๆ ไม่เคยมีนิสัยชอบแสดงความรู้สึก หรืออาจเป็นเพราะหลี่เหวินคนเดิมขาดแรงผลักดันที่จะแสดงออกถึงตัวตนของตัวเอง การกลับบ้านปีละเจ็ดแปดวันหรือแปดเก้าวันจึงเป็นเพียงการฟื้นฟูสายสัมพันธ์ทางสายเลือดตามความเคยชินเท่านั้น จากนั้นก็ต้องกลับไปใช้ชีวิตเร่ร่อนในต่างถิ่นตัวคนเดียวอีกครั้ง

แน่นอนว่า ความห่างเหินกับบ้านเกิดที่มีมาอย่างยาวนานไม่ใช่ความผิดของใคร อย่างน้องสาวอย่างหลี่เจี๋ยก็คิดถึงและอยากกลับบ้านอยู่ตลอด คงเป็นความแตกต่างด้านนิสัยระหว่างผู้ชายกับผู้หญิง