ตอนที่ 425 คุมงานตกแต่ง กินอะไรง่ายๆ

หลี่เหวินเดินทอดน่องเอื่อยๆ ไปตามทางกลับบ้าน เขาเงยหน้ามองกิ่งก้านใบอันเขียวชอุ่มของต้นไทรเหนือศีรษะ พลางกวาดสายตามองร้านรวงและผู้คนที่สัญจรไปมาสองข้างทาง ชั่วขณะนั้นมีความรู้สึกราวกับได้กลับมาพบเจอกันใหม่อีกภพชาติหนึ่งจริงๆ

ตอนเดินผ่านหน้าร้านเล็กๆ ของถงซินจื้อเยี่ย ไม่เห็นสองสามีภรรยาเฝ้าร้านอยู่ นี่ก็เกือบหกโมงเย็นแล้ว ช่วงนี้สองคนนั้นกอบโกยเงินจากหลี่เหวินไปไม่น้อย ก็คงมีแก่ใจที่จะเลิกงานเร็วขึ้นเพื่อกลับไปเสพสุขกับความอบอุ่นที่บ้าน

เขาก้าวเท้าเดินเข้าหมู่บ้านไป บรรดาพี่ๆ รปภ. ที่เจอตลอดทางต่างทักทายอย่างกระตือรือร้น หลี่เหวินส่งเสียงทักตอบพลางเดินลอดใต้ซุ้มทางเดินคดเคี้ยวที่มีเถาองุ่นเลื้อยปกคลุม ภายในหมู่บ้านมีเสียงจอแจยามพลบค่ำของคนที่กำลังกลับบ้าน แผ่วเบา ไม่ได้เอิกเกริก แต่ก็ชวนให้รู้สึกสบายใจและอบอุ่นเมื่อได้กลับมาถึงบ้าน