ตอนที่ 464 มีพรสวรรค์นิดหน่อย ความหลังแสนเจ็บปวด

เตรียมตัวด้วยความกระตือรือร้นว่าจะสู้กันสองวันเต็ม พอนั่งลงที่โต๊ะ กลับช่วยกันลดความคาดหวังลง แต่ว่าเดิมทีก็แค่เล่นสนุกกันไปงั้น สี่คนเยว่เหวินเลยไม่ค่อยผิดหวังเท่าไร

กินข้าวเช้าเสร็จเดินออกมา ห้าคนสองคัน เรนจ์โรเวอร์ของเฉินเยว่นำหน้า บราบัสของหลี่เหวินตามหลัง แล่นไปตามถนนหลงอันมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก

ออกจากเขตในที่เจริญรุ่งเรืองของเผิงเฉิงมา ยิ่งไปทางตะวันตก ภาพลักษณ์ของเมืองก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป ตึกสูงหนาแน่นจางหาย สองข้างทางบางช่วงเป็นโรงงานอุตสาหกรรมต่อกันเป็นผืน บางช่วงเป็นหมู่บ้านกลางเมืองที่แน่นขนัด สวนวัฒนธรรมสร้างสรรค์ที่เป็นระเบียบเรียบร้อย และถนนเทศบาลที่กว้างขวางรถไม่ค่อยติด