ตอนที่ 468 อยู่เป็นเพื่อนเหนื่อยที่สุด จูข่ายมาหาถึงบ้าน

สำหรับคนที่ไม่เคยขาดแคลนของกิน การต้องไปนั่งกินข้าวเป็นเพื่อนคนอื่นถือเป็นเรื่องเหนื่อยที่สุดจริง ๆ แถมบ้าบอตรงที่ในบรรดาทุกคนตนเองดันอายุน้อยที่สุด ในเมื่อไม่ยอมเปิดเผยทรัพย์สินระดับร้อยล้านออกมา ก็สมควรแล้วที่บนโต๊ะอาหารจะโดนมองเป็นแค่ไอ้น้องชายคนหนึ่ง

หลี่เหวินหลอกตัวเองด้วยการคิดเสียว่านี่คือการฝึกฝนตน ยามที่นายเป็นแค่น้องเล็กจริง ๆ คงรู้สึกว่ามันคือการกล้ำกลืนฝืนทน ก้มหน้าก้มตาทำงาน เพื่อที่วันข้างหน้าจะได้เงยหน้าอ้าปากในสังคมได้

ทว่ายามที่นายสามารถยืนอยู่บนยอดเขาเพื่อมองลงมายังสรรพชีวิตได้จริง ๆ แล้วค่อยมาแกล้งทำตัวเป็นน้องเล็ก นั่นก็ถือเป็นการขัดเกลาจิตใจ เป็นการบำเพ็ญตบะของชีวิต เวลาจึงไม่ได้ผ่านไปอย่างเชื่องช้าทรมานนัก