ตอนที่ 547 นัดเล่นบอลอีกครา ฉลาดแบบย้อนศร

มื้ออาหารกินกันตั้งแต่หกโมงกว่าลากยาวไปถึงสามทุ่ม คนทั้งหกบนโต๊ะแบ่งกลุ่มกันชัดเจน คู่หนึ่งคือหัวหน้าลูกน้องระดับหัวกะทิของธนาคาร คู่หนึ่งคือลูกพี่ลูกน้องสายองค์กรหลัก และอีกคู่คือเพื่อนร่วมชั้นเก่าที่เป็นหนุ่มหล่อสาวสวย เป้าหมายของมื้อนี้ไม่ชัดเจน เป็นแค่การหาคนมากินข้าวฆ่าเวลาแก้เบื่อเท่านั้น

ไวน์แดงสองขวดพอหารกันแล้วก็เหลือไม่เท่าไร ไม่มีการคะยั้นคะยอให้ดื่ม ไม่มีการส่งเสียงเอะอะ บุฟเฟต์ซีฟู้ดอิ่มจนพุงกาง ยังไงเสียก็ไม่มีคนกวางตุ้งแท้ๆ สักคน อาหารประยุกต์ของร้านอาหารเรือประมงจึงถูกปากทุกคนเป็นอย่างดี แม้จะไม่อาจเรียกว่าเป็นร้านระดับหรูหราเลิศเลอ ทว่ากลับได้รับความพึงพอใจจากทุกคนอย่างน่าชื่นชม

ไม่ถึงกับหัวเราะเริงร่าเฮฮา แต่ก็ไม่มีการหึงหวงไร้สมองหรือหาเรื่องจับผิด สังคมในความเป็นจริงไม่ใช่ละครโทรทัศน์ บทดราม่าขัดแย้งแบบภาพลวงตาของผู้รอดชีวิตจะมีให้เห็นตลอดเวลาได้ที่ไหนกัน