ตอนที่ 567 พบกันอีกวัน สดใสเปล่งปลั่ง

ผ่านพ้นวันว่างไปอีกหนึ่งวัน พริบตาเดียวก็เป็นอีกวันที่แสนเรื่อยเปื่อย

เช้าตรู่ถูกนาฬิกาปลุกส่งเสียงรบกวนจนตื่น หลี่เหวินยังคงสะลึมสะลืออยู่บ้าง เขาหาวหวอดพลางลุกขึ้น ดึงผ้าห่มนวมเปิดทิ้งไว้ระเกะระกะบนเตียง อ้างอย่างดูดีว่าให้มันได้ระบายอากาศ

เวลาที่นอนคนเดียว หลี่เหวินไม่ชอบปิดประตูห้องนอนแล้วเปิดแอร์ แต่ชอบเปิดให้ความเย็นจากห้องนั่งเล่นถูกพัดลมพัดนำเข้ามาในห้อง คุณจะบอกว่าแอร์ห้องนั่งเล่นกินไฟเยอะ เปลืองค่าไฟงั้นเหรอ?

ขอร้องเถอะ ไฟฟ้าน่ะแผ่นดินจีนเราไม่กลัวเปลืองแล้ว ตอนกลางคืนใช้ให้เยอะหน่อยยังช่วยแบ่งเบาภาระของโครงข่ายไฟฟ้าได้ด้วยซ้ำ ไม่อย่างนั้นทำไมตามถนนหนทางถึงได้สว่างไสวไปหมด คิดว่ารัฐบาลคำนวณตัวเลขไม่เป็นจริง ๆ หรือไง การสนับสนุนให้ใช้ไฟช่วงออฟพีค สำหรับเสี่ยเหวินผู้ไม่ขัดสนเรื่องเงินทองแล้ว ก็นับว่าได้ทำประโยชน์เพื่อสังคมเหมือนกัน

ชำเลืองดูเวลาเห็นว่ายังมีเหลือเฟือ หลี่เหวินจึงถือโอกาสแวะเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำอาบท่า ปลุกความกระปรี้กระเปร่าทั่วทั้งร่าง พอเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็กลับมาเป็นชายชาตรีผู้เปี่ยมด้วยพลังอีกครั้ง